این باران شهاب سنگ، که بارش شهابی «بَرساوُشی» خوانده می شود، یکی از مهم‌ترین بارش‌های شهابی سالیانه است. این پدیده از توده ذرات برجای‌مانده از دنباله‌دار «سوئیفت‌تاتل-۱۰۹» به وجود می‌آید و معمولاً از ۱۷ ژوئیه تا ۲۴ اوت فعال است که بازه زمانی بلندی برای بارش شهابی محسوب می‌شود.

زمانی که شهاب‌سنگ‌ها با سرعت ۵۹ کیلومتر در ساعت به اتمسفر فوقانی زمین برخورد می‌کنند، حرارت ناشی از تصادمشان با جو به مدت چند ثانیه دنباله‌ای داغ و نورانی به جای می‌گذارد که به وسیله چشم غیرمسلح نیز قابل مشاهده است. این سوختن و یونیزه شدن در ارتفاع ۷۰ تا ۱۰۰ کیلومتری بالای سطح زمین رخ می‌دهد و از این جهت خطری متوجه افراد نمی‌کند.

ناسا می‌گوید رخداد امسال یکی از پربارش‌ترین‌ها در نوع خود است چرا که در هر ساعت ۵۰ تا ۱۰۰ شهاب به جو برخورد می‌کنند و با توجه به اینکه در شباهنگام رخ می‌دهد، ساکنان زمین اجازه خواهند داشت تا آن‌ها را به راحتی مشاهده کنند و از این جهت این بهترین بارش شهابی سال خواهد بود.